banner133

SEVMEK, SEVGİ ve SEVGİLİ

25 Kasım 2016, 23:44
Bu makale 4611 kez okundu
SEVMEK, SEVGİ ve SEVGİLİ
Sevmek, güzel hislerle bağlanma, karşıdakine tutkulu olma halidir. İlişki kurabilen her canlının sahip olduğu bu duygu farklı farklıdır. Anneyi, yavrusuna bağlayan bu duygudur. Onların yedirilmesi, yuvalarında güven içinde tutulmaları bu duygunun tezahürüdür. Yavrularını koruma duygusu annedeki  yavrusuna karşı beslediği sevgidir. İnsandaki sevgi  diğer canlılardan farklı olduğu gibi, bu duygusunu çeşitli şekillerde ifade etmesi de en belirgin özelliğidir. Konuşmasıyla, hareket ve tavırlarıyla belirtir duygusunu…
Sevgi; hissedilen, duyulan, arzulanandır. Kendisine karşı sevgi beslediğimiz varlık sevgilidir. Sevgili azizdir, değerlidir. Seven, sevgili için her sıkıntıya, her zorluğa katlanır. Seven ile sevgili aşk ile bağlıdır birbirine. Aşk; özlemdir, arzudur, çoşkulu istektir. Aşk yoksa sevgi de yoktur. Seven ,aşk derdinden hoşlanmaktadır. ‘Aşk’diye bir derdi yoksa; seven ölmüş demektir. Aşık(seven) ile maşuku(sevgili) birbirine bağlayan aşktır.
Halkımız, sevgisini çeşitli şekillerde ifade edegelmiştir. Kızlarımız dokuduğu kilimlerle, işlediği nakışlarla; ozanlarımız söyledikleri türkülerle, annelerimiz terennüm ettikleri ninnilerle dile getirir sevgisini. Şairler; yazdıkları şiirlerde dile getirdiler yine bu duyguyu. Bazen da masallarla, halk hikayeleri ile dile getirilir sevgi. Kerem ile Aslı,Leyla ile Mecnun, Kamber ile Arzu’da olduğu gibi…
Sevgili farklı farklıdır. Divan şairlerimizde; selvi boylu, siyah saçlı, gamzeli soyut bir kadındır. Saçları aşıkın gönül kuşunun yuvası, bazen gönül kuşunu bağlayan kementtir. Kaşlar hilal, kirpikler aşığın gönlüne saplanan oklardır. Sevgilinin dudakları açmaya yüz tutmuş gonca güldür. Yürüyüşü selvinin sallanmasına benzer. Nazlı ve işvelidir, zarif, ince bellidir.
Halk ozanlarımızda sevgili, soyut kadın değil somut bir varlıktır. Gerçek hayattaki bu kadın, özlenen, kavuşulamayan; cefa  çektiren kadın. Çeşme başında, yayla yolunda karşılaşılan insandır. Siyah saçlı, buğday tenli, elma yanaklı, kömür gözlüdür.
Tasavvuf Edebiyatında sevgili ne soyut ne de somut kadın değildir. Peygamberdir( Hz.Muhammed), Allah'tır. Gül, peygamberi temsil eden simgedir. Allah ve Peygamber sevgisi bütün sevgilerin üstünde olup  maddi hiçbir şeyle kıyaslanamaz, ölçülemez. Anne, baba, eş, dost bütün varlık sevgilerinin üstündedir.
Divan şairlerimizin, halk ozanlarımızın şiirlerinde işlenen aşkta cinsellik  arka plandadır. Asıl olan sevgiliye duyulan muhabbet sevgiliye olan bağlılık, ona olan sadakattir. Seven ile sevgili arasında oluşan güvendir. Aşıkın, sevgilisini bir ömür boyu sevmesi; sevgilinin de aşkına ömrü boyunca sadık kalması. Sanırım gerçek aşk bunu gerektirir. Sevgi, sevdiği için zorluklara katlanmadır. Sevgiliye bağlı kalarak birlikte zorlukları aşma mücadelesidir. Sevgilisi için sıkıntıyı göze alamayan sevmeyi de bilemez.
Sevgili; bir günlük hatırlanan değil, ömür boyu hatırlanandır. Birlikte yaşamı paylaşma arzusunu taşıdığımız insandır. Sevgili çiçekle yad edilen değil, kendisi gönül bahçemizde açan  çiçektir. Gönül sarayımızın sahibidir.
ABDULLAH GEYİK
 

Bu içeriğe yorum yapan ilk siz olun!

  • Ad Soyad:

  • Yorum:

  •  

    @name x

  • UYARI: Küfür, hakaret, rencide edici cümleler veya imalar, inançlara saldırı içeren, imla kuralları ile yazılmamış, Türkçe karakter kullanılmayan ve tamamı büyük harflerle yazılmış yorumlar onaylanmamaktadır. Ayrıca suç teşkil edecek hakaret içerikli yorumlar hakkında muhatapları tarafından dava açılabilmektedir.
    banner128
    banner130
    banner131
    Hava Durumu
    Tümü Anket
    Ne Tür Haber Okuyorsunuz ?

    NAMAZ VAKİTLERİ
    Görüntülemek istediğiniz ili seçiniz:

    SPOR TOTO SÜPER LİG

    Tür seçiniz:
    E-Gazete
    • Haber-Sistemi - 10 Ağustos 2011Manşeti
    Karikatür
    • Twiit
    Sen de Yaz
    Ziyaretçi Defteri
    Ziyaretçi Defteri
    Siz de yazmak istemez misiniz?
    Ziyaretçi Defteri
    Arşiv

    banner129

    Safak Gazetesi MES Yan Sol -->